«هنر رسانه های نوین» یا «هنر رسانه های دیجیتال» تنها کمی پس از
پیدایش فناوری دیجیتال شکل گرفته و در طول زمان گونه های مختلف آن پا به عرصه ی
وجود گذاشتند. از زمینه های عمده ی درگیر با این مفهوم داستان و درام هستند که به
عنوان گونه های نوشتاری هنری، تجربیات نسبتاً خاص و متفاوتی را در این عرصه از سر
گذرانده اند. «فرامتن» که روزی پدیده ای نو در این عرصه به شمار می رفت و شامل
استفاده از قطعات متن و تصویر و موسیقی به منظور روایت داستان بود، به مرور و با
ظهور فناوری های پیشرفته ای همچون هوش مصنوعی جای خود را به پدیده هایی چون «سایبردراما»
داد. مفهوم دیگر و به نسبت تازه ای که در این بازه پدید آمده «ترارسانه» است که
بیشتر با رسانه های اجتماعی و شبکه ها و وب 2 در تعامل است. بنا بر تعاریف موجود
ترارسانه را می توان استفاده از سکوهای مختلف رسانه ای به منظور روایت داستان
دانست.
ایده های اولیه ی پروژه ی ترارسانه ای «شکار» همزمان با تمرکز بر نگارش رمانی
به همین نام آغاز شده است. مولف بر مبنای تجربیات شخصی و حرفه ای اش به عنوان
نویسنده و طراح بر آن شد تا «شکار» را در رسانه های مختلف دیجیتالِ در دسترس بسط
دهد. ایده ی مرکزی در این پروژه حول استفاده از امکانات جدید «تایم لاین» فیسبوک
بر شخصیت سازی و ایجاد پیشینه برای شخصیت اصلی داستان شکل گرفت. در واقع با
استفاده از تایم لاین فیسبوک و قابلیت ثبت استاتوس، عکس و ویدئو در زمان های گذشته
مولف اقدام به بسط شخصیت «سهراب» و تعریف بخشی از داستان او از تولد
تا تقریبا زمان شروع داستان اصلی در رمان چاپ شده کرده است. به این ترتیب خواننده
ضمن امکان ادامه دادن خط داستانی در ذهن، خود را در دنیای جدیدی پیدا می کند که هر
لحظه دریجه ای نو را به زوایای گمشده ی جهان این داستان بر او می گشاید.
در آینده ی نه چندان دور جدای از پیوستن برخی دیگر از شخصیت های این داستان،
سکوهایی دیگری در رسانه هایی همچون توئیتر، برنامه های آیفون و ... مورد استفاده
قرار خواهند گرفت.
آدرس صفحه ی فیسبوک سهراب: http://www.facebook.com/SohrabShekar
آدرس صفحه ی پروژه ی شکار: http://www.facebook.com/Shekar.Transmedia
